My dwie, my trzy, my cztery

Zachwycałem się książkami Sarah Crossan już dwukrotnie. Kasieńką ponad trzy lata temu i niedawno Tippi i ja. Wraz z tą ostatnią kupiłem równocześnie jeszcze jedną książkę Irlandki  My dwie, my trzy, my cztery. Niestety tego zauroczenia jak przy dwóch poprzednich, już nie było.

Corssan zrezygnowała w niej ze stylu poetyckiego, który wyróżniał poprzednie pozycje i otrzymaliśmy poprawną, ale schematyczną książka dla młodzieży. Niedojrzała matka porzuca córkę, ta wychowywana jest przez babcię. Po latach matka wraca. Córka ma wyidealizowany jej obraz, który musi zweryfikować. Oczywiście jest i wątek przyjaciółki odebranej przez “popularną” w klasie koleżankę oraz niestandardowego przyjaciela. Plus wyjątkowy nauczyciel, który otwiera główną bohaterkę na świat, oraz to co jest charakterystyczne dla młodzieżowej literatury zachodniej, sprytne wplecenie tam literatury i poezji (patrz: Hate list. Nienawiść).

A jednak jest kilka zaskoczeń i oczywiście warto podrzucać tę książkę młodym. Ale to już nie to, co poprzednie pozycje autorki.

 

[Photo by haris irshad from Pexels]

My dwie, my trzy, my cztery, S. Crossan

My dwie, my trzy, my cztery, Sarah Crossan

Wyd.:  Dwie Siostry, 2018

Tłum.: Małgorzata Glasenapp

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *