Archiwa tagu: alkoholizm

Eleanor Oliphant ma się całkiem dobrze

Trafiłem na ten tytuł przypadkiem dzięki autorce, której książki wydajemy w ramach serii Biała Plama Norze Baskin. Zwróciła uwagę na debiutancką powieść Gail Honeyman z tego roku Eleanor Oliphant ma się dobrze. Okazało się, że jest już polskie tłumaczenie. Zupełnie nie wiedząc czego mam się spodziewać. Początkowo myślałem, że to pozycja dla młodzieży. Opis i okładka były zachęcająco intrygujące. Potrzebowałem oddechu po kilku szaleńczych tygodniach. Dodatkowo właśnie przerwałem/porzuciłem (dam jej jeszcze szansę) Instrukcję dla pań sprzątających Lucii Berlin, w której nastrój zupełnie nie byłem w stanie wejść. Stąd Eleanor … wyglądała interesująco. Oglądamy świat oczami głównej bohaterki – aspołecznej, wycofanej, z głębokimi traumami z dzieciństwa, o których dowiadujemy się powoli co jakiś czas. Jej nieporadność w relacjach społecznych mogła być zabawna, mogła być irytująca, ostatecznie wydaje się sztuczna. Na siłę. Nieustająco zastanawiałem się na ile przekład zabił pewien subtelny humor tej książki. Bardzo często coś tam zgrzytało, choć rozumiałem zamysł. Czytaj dalej Eleanor Oliphant ma się całkiem dobrze

Podziel się

Dziennik rumowy

No cóż. Zieeeew. O ile Hell’s Angels. Anioły Piekieł byli fenomenalni, to w przypadku Dziennika rumowego po prostu się wynudziłem, nie dając mu szansy do końca. Filmu nigdy nie obejrzałem w całości, liczyłem na książkę. A tu nic.

Ot dziennikarz – wolny strzelec udaje się do Portoryko, by pisać dla upadającej gazetki. Wszyscy piją i marzą o odmianie własnego losu. Wygląda jednak na to, że literacko wolę pić z Rosjanami niż z Amerykanami. Jedyna refleksja w trakcie – gdyby napisać coś takiego o polskim dziennikarzu, wysłanym gdzieś do pracy w zapadłej dziurze byłoby właściwie tak samo. Z wyjątkiem klimatu.

Dziennik rumowy, H.S. Thompson

Dziennik rumowy, Hunter S. Thompson

Wyd.: Niebieska studnia, 2010

Tłum.: Krzysztof Skonieczny

 

Podziel się

Kobiety

Nie potrafię zrozumieć siebie samego. Po bardzo dobrych wrażeniach z lektury Faktotum Bukowskiego sięgnąłem po Kobiety. Książka, w której nie dzieje się niemal nic. Napisana w taki sposób, że można ją bez przeszkód przerwać i zacząć kilka godzin, dni później, nie tracąc wątku. Trudno zresztą mówić o wątku. Wódka, kac, wymioty, kolejna kobieta, kolejne spotkanie z czytelnikami. Alter ego autora, czyli Henry Chinaski tylko na kartach książki może być uznany za pociągającego. A jednak takie pisanie wyjątkowo mi się podoba. Nie potrafię tego wyjaśnić. Czytaj dalej Kobiety

Podziel się

Dopiero teraz

Trudno mi powiedzieć dlaczego dopiero teraz. Gdy wiele lat temu o nim usłyszałem, książki były niedostępne. Później je omijałem. Nie wiedziałem czego oczekiwać po wyznaniach alkoholika. Być może podświadomie odstręczał mnie fakt swego rodzaju “kultowości” i popularności w różnych kręgach. Czytaj dalej Dopiero teraz

Podziel się